Hoeveel mensen keken vóór u

zondag, februari 20, 2011

De Zending

Waarheid en leugens in de Zendings PR
(Kim ten Berghe)

Zeven blinden zijn genezen! W.J. Ouweneel claimde deze genezingen in een verslag over een TRIN-reis naar Myanmar. Hij had gerekend buiten de onderzoeksijver van zendeling Marten Visser, die goede contacten in Myanmar heeft. Deze nam contact op met het blindeninstituut waar de genezingen zouden hebben plaatsgevonden. Niemand wist er iets van. Ze hadden wel wat buitenlanders op het terrein gezien, maar verder was er niets gebeurd. Verrassend is dit niet. De organisatie TRIN, met Ouweneel in haar kielzog, is al eerder door de mand gevallen met claims die niet waar bleken te zijn. Maar het is wel verontrustend dat deze organisatie, en vele andere die niet integer te werk gaan, toch door Nederlandse christenen op de rails worden gehouden. Het blijkt voor velen lastig om in de ontroerende pr-filmpjes en prachtige verhalen waarheid te onderscheiden van leugen en overdrijving.

Aan zending kun je niet verdienen. De uren die een zendeling steekt in het leren van een taal en het planten van een kerk leveren economisch gezien niets op. Daarom is bijna al het zendingswerk – en dit geldt ook voor bijvoorbeeld ongesubsidieerde christelijke hulpverlening – afhankelijk van de financiële bijdragen van achterbannen van kerken, organisaties en individuen. Dit is op zich geen probleem. Veel mensen geven met veel liefde hun gaven, zodat anderen de kans krijgen om het Evangelie te horen. Zij zien het als een voorrecht dat ze op deze manier daaraan kunnen bijdragen.
Pijnlijke constatering
Er is echter een gevaar: zendelingen en christelijke organisaties kunnen zaken mooier voorstellen dan ze zijn om de giftenstroom veilig te stellen of te vergroten. Soms omdat het geld echt nodig is om het goede werk dat gebeurt doorgang te laten vinden. Soms omdat een zendeling of (leider van) een organisatie uit is op zijn eigen eer of financieel gewin. Dit is een pijnlijke constatering, maar een feit dat vaak wordt genegeerd. Niet iedereen die zichzelf christen noemt is te vertrouwen. Ook niet iedereen die actief is in zendingswerk is te vertrouwen. Mensen met verkeerde motieven hebben vaak mooie praatjes en halen veel geld binnen, terwijl goede initiatieven moeilijk van de grond komen door gebrek aan middelen. Zo leidt het gebrek aan onderscheidingsvermogen bij christenen ertoe dat de zakken van oplichters worden gespekt en duurzaam zendingswerk wordt ondermijnd.
Vele jaren ploeteren
Een ander probleem is dat veel Nederlandse christenen, mede door verkeerde PR van zendingsorganisaties, geen goed beeld hebben van de realiteit van zendingswerk. We horen verhalen uit verre landen over opwekkingen, wonderen, bekeringen van hele stammen en grote hulpprojecten. Hierdoor gaan we denken dat dit de normale gang van zaken is. Dat is echter niet waar. De normale gang van zaken is dat zendelingen vele jaren ploeteren, dat alles wat mis kan gaan misgaat en dat er af en toe een lichtstraal van genade op het werk valt, waardoor het Evangelie voet aan de grond krijgt. Vaak begint meteen daarna de strijd van de boze om de resultaten ongedaan te maken.
Romantisch beeld
Omdat mensen dit niet weten, zijn ze geneigd hun steun te geven aan zendelingen en organisaties die met bijzondere verhalen komen. Die verhalen zouden een legitimatie zijn dat ze goed bezig zijn, wat niet zo is. Omdat deze verhalen het helaas beter doen dan de meer realistische zendingsverhalen, komen ook betrouwbare organisaties in de verleiding om in hun PR niet zozeer te overdrijven of onwaarheden te vertellen, maar wel om eenzijdig te berichten over hun werk. Positieve dingen, hoe klein ook, worden breed uitgemeten op de voorpagina, en tegenslagen, hoe rampzalig ook, krijgen een berichtje van twee regeltjes op de achterkant. Op zich is dit begrijpelijk, maar deze manier van berichtgeving houdt wel een onjuist en geromantiseerd beeld van zending in stand.
Vuistregels
Hoe kun je als leek nu weten of berichtgeving over zending betrouwbaar is? Hier zijn een paar vuistregels. Ze bieden geen honderd procent garantie, maar kunnen wel een goede indicatie geven over het betrouwbaarheidsgehalte van bepaalde berichtgeving. 
Wees alert als het woord ‘opwekking’ wordt gebruikt. Opwekkingen komen voor, maar zijn zeldzaam. Als iemand ze meer dan eens in zijn bediening meemaakt, is dit verdacht. Bij twijfel kan het goed zijn plaatselijke nieuwsmedia op internet te raadplegen. Als er echt een opwekking op grote schaal is begonnen, zal dit doorsijpelen in de seculiere media en/of in berichtgeving van andere christelijke organisaties die in hetzelfde gebied werken. Kenmerken van een echte opwekking zijn onder andere kerkgroei, zowel in de breedte als in de diepte, het radicaal afwijzen van zonden en heidense gebruiken, een bijbelse prediking en een doorwerking daarvan in de maatschappij. 
Wees alert op persoonsverheerlijking. Zending kan een heel lucratieve bezigheid zijn voor bepaalde narcistische personen. Zij krijgen veel aandacht en respect en als ze het slim spelen ook nog een hoop geld. Tel eens hoe vaak een bepaald persoon wordt afgebeeld in een blaadje of in beeld komt in een video en vraag je af of dat normaal is. Kijk ook hoe deze persoon wordt afgebeeld. In ene hand een bijbel, de andere hand zegenend opgeheven, omstraald door het licht van de spotlights? Dan kan het goed zijn dat je te maken hebt met een klassiek geval van een selfmade Messias. 
Fantastische claims zijn bijna altijd verdacht. Zijn er op één dag tienduizend mensen of meer tot geloof gekomen? Dan doen ze het beter dan de Geest met Pinksteren. Worden er aan de lopende band mensen genezen? Als dit echt waar is, zullen ook andere media hiervan berichten. Daar komt bij dat ‘tot geloof komen’ vaak wordt gedefinieerd als het naar voren gaan tijdens een bijeenkomst, je hand opsteken of een briefje invullen. Er is al vaker overtuigend aangetoond dat als iedereen die op deze manier tot geloof gekomen is ook echt christen was geworden, er in elk geval in Afrika geen heiden meer zou rondlopen. 
Leer en leven is belangrijk! We willen nog wel eens een onbijbelse leer of levensstijl door de vingers zien omdat een organisatie of persoon toch zulk goed werk doet. Maar goede daden zijn nooit een rechtvaardiging voor valse leer en al helemaal niet voor een leven in zonde. 
Hoe wordt er om geld gevraagd? Wordt er eerlijk en concreet gezegd waar het geld voor wordt gevraagd? Zijn er jaarverslagen opvraagbaar en zien die er degelijk uit? Zijn de salarissen van de leiders niet te hoog en die van de gewone werkers niet te laag? Wees alert op manipulatieve fondswerving. Die kun je herkennen aan het schuldgevoel dat je wordt aangepraat als je niet geeft – of niet zoveel geeft als de fondswerver wil. Andere verdachte methoden zijn profetische fondswerving (‘De Heer heeft gezegd dat deze collecte 45.000 euro op gaat brengen!’), de ‘voor wat hoort wat’ fondswerving (‘De Heer zal je rijkelijk belonen, je zult een financiële doorbraak in je persoonlijk leven krijgen’), emo fondswerving (veel zielige verhalen en arme kindjes, hypnotiserende praisemuziek op de achtergrond) en ‘geld voor eer’ fondswerving, waarbij gevers op het podium worden gehaald of een eervolle vermelding krijgen. 
Hoe wordt er gesproken over de lokale bevolking? Gedegen zendingswerk dat met de juiste motivatie wordt gedaan, kun je herkennen aan de manier waarop over de lokale bevolking wordt gesproken. Zijn het alleen ‘objecten’ die onze hulp en evangelisatie nodig hebben om uit hun ellendige bestaan te worden verlost? Of zijn het mensen met een eigen verhaal en een eigen mening; mensen die ook iets te geven hebben en waarvan wij kunnen leren? Storten wij onze hulpgoederen en onderwijs ongevraagd over hen uit? Of nemen we de tijd om hun levenswijze, wereldbeeld, maatschappelijke structuur, religieuze denkbeelden en taal te leren kennen en sluiten we daarop aan? 
Hoe gaat de organisatie of zendeling om met problemen en fouten?Als er nooit problemen zijn, dan kun je vrijwel zeker weten dat ze onder de tafel worden gehouden. Gods werk gaat altijd gepaard met strijd. Iedereen maakt fouten, maar het is veelzeggend of deze fouten worden gerechtvaardigd of beleden. 
Is de zendeling of organisatie bereid zijn/haar bediening, methoden, leefwijze en theologie te laten toetsen door anderen? Wordt er eerlijk en inhoudelijk ingegaan op kritiek? Als kritiek direct wordt afgedaan als een aanval op Gods werk of op Gods gezalfde, dan is er duidelijk iets te verbergen. De reactie van Ouweneel op Martin Visser was een voorbeeld van hoe het niet moet. Hij suggereerde dat Visser, door zijn verhalen over wonderen niet te geloven, tegen God aan het strijden was. Dit is een vorm van geestelijke intimidatie die iemand die gewoon de waarheid spreekt niet hoeft te gebruiken. 
Dit artikel is niet geschreven met als doel het werk van God in een kwaad daglicht te stellen. Al het zendingswerk wordt gedaan door feilbare mensen met fouten, blinde vlekken en zwakheden. Desondanks moeten we als christelijke gemeenschap niet bang zijn de schadelijke methoden, leugens, onbijbelse leer en leefwijze van sommige ‘dienaars van het Evangelie’ te ontmaskeren en er omwille van de waarheid duidelijk afstand van te nemen. 

open mail aan de heer Willem Ouweneel: 20 maart 2011

Ik hoop dat u het mij niet kwalijk neemt, dat ik niet alles invul. Mijn naam en woonmplaats zijn m.i. genoeg. Ik heb uw stukje gelezen. U heeft nogal wat te verdedigen en u doet dat met verve. Uit meerdere bronnen blijkt dat u uw resultaten wel eens overdrijft. U meent in uw stukje dat iedereen wel eens een foutje maakt, maar ik vind dat je nu juist op dit soort punten geen fout zou moeten maken. Neem bv. de blinden. Meerdere mensen verklaren dat er gewoon niets gebeurde. Dat is toch op zijn minst vreemd. Misschien kunt u eens aangeven hoe dat dan komt. En het was niet alleen Marten Visser. Anderen hebben dit ook bevestigd. Om over de bv constructies van Trin maar te zwijgen. Ik daag u m.n. over dat laatste uit om eens eerlijk te zijn. Publiceert u eens samen met de heer M. v.d. Steen uw belastbare inkomen over 2009. U weet wel, de aanslag die u van de belasting krijgt. Een scannetje is snel gemaakt toch. Dan is tenminste dat verhaal over dat "veel verdienen" uit de wereld. Die duidelijkheid is dus makkelijk te geven.

woensdag, februari 09, 2011

v.d.Weerd

Broodje aap verhaal van Peter van der Weerd

Hebt u wel eens naar Peter van der Weerd geluisterd. Peter is voorganger van “De Basis” te Apeldoorn. Destijds voelde hij zich als zakenman (multimedia+) geroepen om een laagdrempelige kerk te stichten die mensen kon bereiken die een “behoefte aan spiritualiteit” hadden. Peter zelf komt als gelovige voort uit een wat strengere gemeenschap, de Baptisten.  Blijkbaar had hij genoeg van het juk van deze groep, die er nogal strenge regels op na houd. (n.b. Peter heeft in het verleden regelmatig conflicten met zijn kerken en zijn achterbannen) Peter heeft met die regels gebroken door van  zijn kerk (de kerk is eigendom van hem) iets moderns te maken. Dat moderne spreekt vooral uit de glamour- en glitterachtige omstandigheden, waaronder een dienst wordt gehouden. Moderne zang, video, licht- en geluidseffecten en een restaurant-achtige setting, zodat je zittend aan je tafeltje, tijdens de dienst, je koffie met koekje kunt nuttigen. De dienst voltrekt zich als een voorstelling, gelikt en glimmend. Er wordt, vooral op het podium, hardop gebeden en ook gezongen. Je mag natuurlijk meezingen, begeleid door een bijna-proffessionele band, maar dat hoeft niet.
Een collecte kent de kerk niet. Peter was daar trots op. Zo trots dat hij ermee in al zijn interviews, internetuitingen en advertenties, naar buiten kwam.  Trouwe basisgangers weten dat er wèl geld wordt gevraagd. Niet via een collectebus, maar via formulieren, waarmee je lid wordt en, waarmee je dan tegelijkertijd een machtiging geeft om maandelijks een bedrag van je bankrekening te laten afschrijven. Daarnaast komen er giften binnen van bedrijven en derden. Gedacht wordt dat dit geld vooral wordt geschonken omdat “men” een product mag promoten of ter verkoop aanbieden, of, omdat men daardoor diensten levert aan “De Basis”.
Maar is het geloof van Peter van der Werd ook modern, of om met zijn woorden te spreken, laagdrempelig. Dat zou toch wel moeten. De doelgroep, die hij beoogt te bereiken, denkt immers anders dan de wereld waar hij vandaan komt.  Die doelgroep is vaak afkomstig uit kerken waar men dogma’s najaagt. Dogma’s die, zoals  het gereformeerde- en baptistendogma, uitgaan van het feit dat de mens “onbekwaam is tot enig goed”!! Om te bepalen hoe Peter’s gedachten zijn over geloven, zal een basisganger niet alleen aandachtig moeten luisteren, maar ook zelf na moeten denken over wat hij zelf van het onderwerp vind. Peter’s preek bestaat vaak uit flarden van hier en daar uit de bijbel opgedane meningen of stellingen, die dan gelardeerd worden met enige maatschappelijke voorbeelden. Soms nodigt hij zelfs mensen uit, natuurlijk bekende Nederlanders”  die hij wat laat vertellen. Of, dat kan ook, hij pakt een tekst van een bekende zanger of zangeres, laat de muziek horen en gaat dan wat analyserend te werk.
Zo wist peter van Anouk, de bekende zangeres, te vertellen, dat zij niet had gekozen voor het licht. In andere woorden, Peter weet zeker dat, hoe goed Anouk ook is, zij uiteindelijk naar de hel zal gaan. In die uitspraak die letterlijk luidde: “'Anouk wil graag leven, maar Anouk is dood”, komt dan de oorspong van peter van der Weerd duidelijk naar voren. Hij is ooit streng christelijk opgevoed en die opvoeding is blijven hangen.
Mensen die geloven dat goede mensen (ook) in de hemel komen, omdat God liefde is, komen volgens Peter bedrogen uit. Die komen namelijk niet in de hemel. Zij hebben het offer van God, dat God de wereld zo lief had en zijn enig geboren zoon offerde voor de zonden der mensen, niet aangenomen.  En dat betekent hel en de hel is volgens peter een plaats waar God niet is. Een plaats waar het kwaad heerst.
En Peter haalt ook Kor. 1 aan. De liefde. Waar God is, is de liefde zoals in 1 kor. 13 beschreven. Volgens Peter is liefde als volgt samen te vatten.
"Liefde heeft een lange adem, liefde is goedertierend, liefde is niet jaloers, liefde duld geen grootspraak en blaast zichzelf niet op, liefde gedraagt zich niet kwetsend en raakt niet verbitterd. Liefde verheugt zich niet over het onrecht. Liefde is vergevingsgezind en liefde is waarachtig. Tot slot, liefde ziet alles in een positief perspectief, in alles volhard ze en liefde is trouw."
Dat is een hele mond vol Peter, zou ik zeggen. Ik zou een paar voorbeelden uit de bijbel kunnen citeren die laten zien hoe onvergevingsgezind, hoe haatvol, hoe jaloers, hoe kwaad en hoe wreed God is. Lezers moeten die citaten zelf maar opzoeken. (http://home-1.tiscali.nl/~ti112509/liefde.htm)  Peter doet dat in ieder geval niet, want die voorbeelden passen immers niet in zijn verhaal, of liever gezegd, zijn boodschap.
In diezelfde preek stelt Peter vast dat een mens maar één leven heeft en dus één kans om die zodanig te benutten dat met dat leven de hemel wordt verdiend
Wie hierover nadenkt zal ontdekken dat deze stelling van peter erg moeilijk houdbaar zijn. Die stelling zou n.l. betekenen dat alle mensen die tussen het jaar 33 en nu geleefd hebben en die nog nooit van Jezus Christus gehoord hebben, op die “plek zonder God” terecht zouden komen. O.k. dat zijn er door de tegenwoordige communicatiemiddelen steeds minder, maar er zijn toch delen van europa, azië, afrika en de beide amerika’s waar mensen  tot minstens de middeleeuwen niets over Jezus Christus hebben kunnen horen. Al die mensen zijn dus volgens Peter na hun dood met een enkele reis naar de hel gegaan.
Er zijn gelovigen die menen dat God daar dan wel een oplossing voor gehad heeft. Zou dat zo zijn, dan betekent het dat goede mensen, die nooit van Jezus hebben gehoord, toch in de hemel kunnen komen. Maar dit terzijde. Volgens Peter kan het dus niet.
Peter onderschrijft wel dat God liefde is. Volgens Peter kan God niets anders dan liefhebben al kan God dat alleen maar binnen de kaders die Hij zelf voor die liefde heeft vastgesteld. Zij die buiten die kaders vallen, gaan volgens Peter naar de hel. In zijn “Broodje Aap verhalen” preek van 7 november 2010, somt Peter op wat liefde is. Hij citeert daarbij uit 1. Kor. 13. Dat is uiteraard een prachtige tekst. God zou zich die tekst moeten aantrekken. Een God die zichzelf aan deze uitgangspunten zou houden, bestaat volgens peter dus niet. Peters God stuurt ieder die het offer Gods niet aanneemt, Jezus dus, naar de hel.
Maar een gelovige zou zichzelf die regels ook wel eens kunnen aantrekken. Wat is genoeg verdienen bijvoorbeeld. Kan iemand die Jezus’ offer heeft geaccepteerd en die zich volgens Peter christen mag noemen, wel doorgaan met zijn/haar huidige leventje. Wat is voldoende, wat is genoeg.Wat doen wij christenen eigenlijk voor anderen. Vinden we de huidige economische structuur gepast en accepteren we de grote ongelijkheid op de wereld. Leven we daarom rustig voort en doen we alsof er niets aan de hand is. Is een christen, zoals Peter, iemand die het wel goed vind dat de ene mens nauwelijks rond kan komen, terwijl de andere in weelde leeft. Hoeveel winst mag een christen (blijven) maken met zijn werk of bedrijf, zonder dat hij enige wroeging voelt. Peter zegt dat als de aarde in een hemelse toestand verkeert, je je geen zorgen meer hoeft te maken over het milieu. Dat je geen angst meer hoeft te hebben voor onrecht. Dat het kwaad er niet meer is. Zou het in die hemel afgelopen zijn met de bio industrie, waarin miljoenen dieren, ook schepselen van God, op een beestachtige wijze worden gekweekt, gemarteld en geslacht.

Voor de echte bijbelkenners is het hier boven staande wellicht minder interessant. Voor hen geld waarschijnlijk meer de gedachte, dat Peter van der Weerd soms wel eens een loopje neemt met de waarheden die in de bijbel staan. Vandaar dat er in de "Basisgemeente"  regelmatig scheuringen zijn, evenals een groot verloop. Dat laatste is blijkbaar niet zo erg, want er komen steeds meer nieuwe mensen en dat betekent OMZET!

woensdag, januari 19, 2011

Maasbach 1

Hoeveel verdient David Maasbach
Hoeveel verdient Davis Maasbach.  Blijkbaar weet niemand dat althans, zo lijkt het. De vrome evangelie-prediker heeft destijds het imperium van zijn vader overgenomen. Daaronder viel ook de bioscoop Capitol, in Den Haag, die door vader Maasbach werd omgetoverd tot een soort kerk. De aankoopprijs en het opknappen, alsmede het onderhoud worden/werden uit giften van goed gelovige mensen gefinancierd. Het bezit van het kapitale gebouw, dat in waarde het miljoen ver zal overschrijden,  zal in handen zijn van Maasbach en de zijnen, al of niet verhuld in een foundation of beheersmaatschappij.
Het pand, liggende op de Apeldoornse laan 2 te Den Haag, heeft vele bedrijven/stichtingen onder zijn dak. De BV. Hobimij, De uitgeverij “Het Bijbelhuis”, Het Bijbelhuis, De evangelische boekhandel “Het Bijbelhuis”,  De Stichting Johan Maasbach Wereldzending, de Stichting Bethanië, De stichting tot behoud en onderhoud van kerkgebouwen,  De Volle Evangeliegemeente, en nog veel meer. Bedrijven op het woonadres van David Zelf of zijn familieleden, zijn in dit rijtje niet meegenomen.
Wat verdient David Maasbach, is daarom een goede vraag. Elke door God gezonden evangelist of prediker, zou er geen bezwaar tegen hebben om zijn “definitieve aanslag inkomstenbelasting”  in de openbaarheid te brengen. Immers, het gaat niet om geld, maar om de verkondiging van het woord. Jezus en Zijn apostelen, deden dat ook geheel belangenloos. Ik zeg daar niet mee dat een prediker als Maasbach geen recht heeft om te kunnen leven. Ik bedoel wel dat hij van zijn arbeid eigenlijk niet rijk zou hoeven worden.
In 1995 werd de vader van Maasbach reeds aangeklaagd vanwege het sjoemelen met (veel) gelden. Op die klacht is hij noch zijn zoon nooit ingegaan. Het is dus allemaal onbekend gebleven. In de hedendaagse tijd, waarin “God geld is” lijkt het niet meer dan logisch als eens duidelijk werd wat er nu met de activiteiten van Maasbach werd omgezet en wat zijn inkomen daaruit is. Dit lijkt een menselijke wens, temeer omdat David van zijn “volgelingen” een bijdrage vraagt van 10% van het inkomen, zoals de bijbel volgens David voorschrijft.
Wie licht kan werpen op het vraagstuk: “wat verdient David Maasbach” kan mailen naar:
Via dit mailadres kan niet worden gediscussieerd. Eventuele interessante  bijdragen zullen (indien verzocht anoniem) op dit blog worden geplaatst.

De winkel van Maasbach
Wie op http://www.bijbelhuis.nl kijkt, ziet de winkel van David Maasbach. Er is van alles te koop.
Posters, wanddecoraties, muziek, films, boeken, speelgoed, babyartikelen, israel producten en ga zo maar door. Dat moet toch wel een business zijn voor David Maasbach, de vrome prediker. Eigenaar van vele gebouwen, in een stichting ondergebracht en grootverkoper van gebruiksartikelen die ergens een relatie hebben met God. En natuurlijk een groeiende klantenkring, want in zijn spreekbeurten en op televisie, wordt telkenmale verwezen naar deze website.
Ik vraag me af of dit nu Gods bedoeling is. Ik bedoel dat voorgangers, die bij de mensen aanslaan, enorme winkels opzetten waarin gadgets verkrijgbaar zijn. Ok, dat Michael Jackson dit doet, of andere musici, dat kan, maar een door God gezonden voorganger heeft toch niet als doel om “binnen te lopen”.
Ik zie het al voor me, Jezus, lopend in de woestijn, het woord verkondigend. Achter Jezus aan komen dan mensen die bij Jezus in dienst zijn. Ze verkopen broden, doornenkronen, Jezus beeldjes, mooie bakjes en schaaltjes enz. Want Jezus moet toch ook in zijn dagelijks brood voorzien. Zou Jezus, indien hij heden ten dage terugkomt, ook werken met winkels, stichtingen, beheersmaatschappijen en bv’s? Ik denk het niet. Het verkondigen van het woord heeft slechts een doel. Mensen wakker schudden. Er rijk van worden is geen doel en zeker ook geen prettige bijkomstigheid. Hoe komt het toch dat mensen zich zo laten beduvelen door al die charismatische (of niet-charismatische) figuren die zeggen dat zij de waarheid verkondigen. Zijn wij dan allemaal dom geworden of zo?  Vinden wij het normaal dat predikanten hun taak zien als commerciële bezigheid. Ik in ieder geval niet.

maandag, januari 17, 2011

Bidden 1

Bidden 1

Daar zit je dan. Als gelovige in een zware kerk. De dominee leest altijd de tien geboden op. Elke week. Hij legt daarbij de nadruk op je zondigheid. Dat vind je fijn. Je hebt altijd al geweten dat je zondig bent en DAT is wat je in de kerk wilt horen. Of je hebt een nieuwe kerk gevonden. De muziek swingt de pan uit en je deint mee. Heerlijk om je zo te laten gaan. Je wilt vrij zijn en bent verschrikkelijk tolerant. Maar toch laat je de voorganger in die swingende kerk gewoon zijn gang gaan, als hij vertelt dat homo’s zondig zijn en op het verkeerde pad. Je neemt zonder tegenspraak de in muziek en moderne teksten verpakte boodschap, dat iedereen die niet geloofd gedoemd is om in de hel te komen. Zelfs een goed leven betekent niets. Je moet God eren en aanbidden, via de heer Jezus Christus.
Hoe dan ook, welke gelovige je ook bent, je neemt de wereld zoals zij is. Je komt niet in opstand als de voorganger je vertelt dat bidden helpt. Dit terwijl je toch weet dat er miljoenen, zo niet miljarden mensen zijn, die dagelijks bidden om het meest noodzakelijke op deze aarde. Eten. Medische verzorging. Vrede. Het komt niet in je op om te denken dat die voorganger wel eens ongelijk zou kunnen hebben. Net als alle gelovigen om je heen, ben je ingeslapen en praat je je eigen situatie goed. Jij gaat als geslaagd persoon door het leven.  Dat beeld mag niet uit je hoofd. Om je hen zitten er veel zoals jij. Zij die minder geslaagd zijn in het leven en zij die meer geslaagd zijn. Stel je toch voor, dat je de gedachte dat jijzelf wat aan die ellende op de wereld kunt doen, al is het maar een beetje, zou toelaten. Dan zou je het naar jou gevoel druk krijgen. Het is dus maar beter om alles aan God over te laten, zoals de voorganger het zegt. Dan ben je toch meer in staat om hem bij de collecte, of de maandelijkse verplichte afdracht, wat geld te geven, wat die voorganger dan ook weer goed besteed.
En jouw gemoed is gesust. Alhoewel. Soms kom je in opstand tegen mensen die menen dat wajongers geen recht hebben op hun uitkering. Ze moeten gekort zeggen ze, terwijl jij weet dat ze nauwelijks een kwart van datgene wat jij kunt besteden in handen krijgen en soms zelfs nog minder. Voor dat gevoel sluit je je ogen en jezelf af.  Het komt niet op om in jezelf te denken dat christenen eigenlijk net als alle andere mensen zijn. Ze kunnen zonder schaamte honderdduizenden euro’s verdienen, zonder ook maar één moment te denken over de woorden en het leven van Jezus.
Jij komt in de kerk, uit gewoonte. Om gewoon om aan je spirituele behoefte te voldoen. Het maakt niet uit. Je leert af om kritisch na te denken. Je leert af om voor de mindere te kiezen. Het is allemaal ieders eigen schuld. Hadden ze maar christen moeten zijn. Dan helpt bidden wel.

donderdag, januari 06, 2011

Kerken

Commerciële Kerken (er komen er steeds meer)

Waar het reguliere geloof afneemt, schieten z.g. vrije kerken de grond uit. Blijkbaar is er een behoefte aan hedendaags geloven. Daar is niks mis mee. Maar blijkbaar voorzien zij ook bepaalde oprichters, van een welbelegen boterham. Wie internet afspeurt ontwaart vele kerken die zich vrij noemen. Vrij van binding aan een bepaalde geloofsrichting. Zij zeggen “het woord van God” te brengen en doen dit met inzet van hypermoderne middelen. Daar waar zo’n kerk wordt bestuurd door de gemeente, vinden de ontwikkelingen nog op enigszins democratische wijze plaats. Daar waar die kerken worden opgezet door een enkele initiatiefnemer (meestal ook de voorganger), daar is controle op de financiën moeilijk zo niet onmogelijk. En van de boodschap die zij verkondigen, moet je dan nog maar afwachten of deze “echt” bijbels is. Nu is iets snel bijbels, want met de bijbel in de hand kan erg veel “in eigen voordeel” worden bewezen. Het ligt er maar aan hoe je de schrift brengt.
De marketingformule richt zich op de toenemende onzekerheid bij mensen, die zich juist willen afwenden van het reguliere kerkgebeuren, maar toch naar iets inhoudelijks (of een waarheid) zoeken. of  mensen die niks zijn, maar altijd al gedacht hebben dat er méér is en aan die gedachte gevolg willen geven. Zij worden makkelijk slachtoffer , of zoals u wilt zijn geïnteresseerd, in de activiteiten van een op inkomsten beluste voorganger of kerkeigenaar. Veelal organiseert die kerkeigenaar om zijn kerk tal van activiteiten, waarvoor harde valuta betaald zal moeten worden. Vaak ook worden de diensten in zulke kerken, ondersteund met advies en goederen die van de eigenaar worden betrokken. Er zijn zelfs kerkeigenaars die reisjes naar het beloofde land en andere geloofsbestemmingen voor een lucratieve prijs verkopen. Koopmansschap is meesterschap, zullen we maar zeggen. In die z.g. kerken, heeft de gemeente het niet voor het zeggen. Zij zijn slechts vulling en komen naast worshippen om de geldelijke instroom te verzekeren. Soms wordt dat niet per collecte vergaard, maar vraagt men de mensen om lid te worden en zo een deel van hun inkomen structureel af te staan aan de organisatie. Veelal hangen rond zo’n kerkorganisatie stichtingen en bv’s, waar de oprichter(s) revenuen uit halen en de familie en kennissen van de oprichters soms een leuk betaalde baan vinden. Wie bijvoorbeeld zoekt (googelt)  op salarissen van de stichting Compassion, een stichting die vaak activiteiten via zulke commerciële kerken verricht, treft vacatures voor Compassion USA aan, waar grofweg meer dan anderhalve ton wordt verdiend. Compassion USA is uiteraard verbonden met haar zusterstichting in Nederland. (daar verdient de directeur incl. leaseauto  en pensioenvoorziening in 2009 slechts een dikke ton).
http://www.squidoo.com/child-organizations
Ook Willow Creek, een organisatie die vooral commerciële en laagdrempelige kerken opricht (Crystal Cathedral), is vaak bij de organisatie van dit soort kerken betrokken.
Voor gelovigen die niet kritisch willen zijn, is er weinig aan de hand. Maar wie kritisch is, zal toch bij zo’n kerkleiding om meer informatie moeten vragen. Informatie over hoe de geldstromen lopen en wie er van de geldstromen profiteert. Vooral is belangrijk wie er belang hebben bij de bedrijven/instellingen die leveranties doen aan de kerk. Van wie is de boekwinkel en de CD winkel, waar zoveel producten van te koop liggen. Wie verhuurt de apparatuur etc. etc. etc.
Je laten beetnemen, dat gebeurt iedereen wel eens, maar je laten beetnemen door de kerk waar je naar toe gaat, dat gaat ons gelovige hart toch wel veels te ver. Een eerlijke kerk, geeft je graag alle informatie die je wilt.
Nb: kijk verder dan de kerkorganisatie alleen..

Ingezonden email: 10 januari 2011

God is Geld

God is geld. Niets is kerken vreemd. Zakenlieden hebben reeds lang geleden ontdekt dat er vanuit een kerk valt te handelen. De zekerheid van een maandelijkse- of wekelijkse bijdrage van gelovigen schept mogelijkheden. De gekozen vrijheid, want deze kerken staan op zich, geeft de zekerheid dat niets hoeft te worden afgedragen. Je ziet dit soort kerken als paddenstoelen uit de grond komen. Ze hebben naast hun inhoudelijke gedeelte, afdelingen waar flink wordt gehandeld in muziek, reisjes en alles wat met geloof te maken heeft. Vaak stelt men het kerkgebouw (meestal een moderne zaal inclusief andere ruimten en catering) op half commerciële basis beschikbaar aan derde. Dat halfcommercieel betekent dan dat vele vrijwilligers er om niets hun bijdrage aan leveren. Het kapitaal groeit daarom constant.
Je kunt zoiets kwalijk vinden of juist prima. Wie denkt dat geloof en/of christelijkheid niet betekent dat er flink kan wordt verdiend, heeft het gewoon mis. Gelovige mensen zijn in die zin net als ongelovigen. Gelovige zakenlieden dus ook. Fondswerving (zo heet dat als men aan kerkgangers een bijdrage vraagt) is in die kringen vrij normaal en net zoals bij niet-gelovige kringen, gaat een flink deel van de verworven fondsen naar de wervers, adviseurs, voorgangers, familieleden als inkomen, of soms als snoepreisgeld naar de ontwikkelingsgebieden waarvoor wordt ingezameld. Tot zover nog steeds geen verschil met niet-gelovige activiteiten. Het enige verschil zit hem in het feit dat in de laatste Jezus niet is betrokken.
De vraag kan worden gesteld of we ons hier nu zorgen om moeten maken, of niet.  Jezus zelf was niet rijk en deed weinig aan inkomstenverwerving. Hij leefde waarschijnlijk van wat hij onderweg kreeg. Commerciëel was Hij niet, in geen geval. Hijzelf heeft zijn beweging niet laten groeien op basis van gerichte marketing. Nee, hij bracht de waarheid en niet meer dan dat. Niemand profiteerde mee, van datgene wat Hij op zijn weg kreeg of vond. Integendeel. Anderen profiteerden van dat wat Jezus bracht, want Hij was er voor hun, voor de mensen of ze nu zondaar waren of niet.
Lid zijn van een kerk zoals ik hierboven bedoel, vergt volgens mij een behoorlijke dosis bewustzijn. Voordat je lid word van zo’n kerk dien je jezelf af te vragen of je wel een bijdrage wil leveren aan een groeiend imperium dat meer gericht is op het uiterlijke, dan op het innerlijke. De belangrijkste vraag is echter wie er nu daadwerkelijk profiteert van zulke activiteiten en wat er met het geld dat jij inbrengt wordt gedaan.
Zou een kerk democratisch zijn, ik bedoel hier van de gemeente, dan zouden de gelden die worden opgehaald ten goede moeten komen van de gemeente zelf. Eigenlijk, als je commercieel denkt, is het afdragen van een maandelijkse bijdrage,  als het ware het aankopen van aandelen. Met die aandelen is elke gelovige die bijdraagt dan mede-eigenaar. In die hoedanigheid is die gelovige dan ook in staat mee te sturen en het beleid van de onderneming mede te bepalen. Maar zo democratisch zijn dit soort kerken jammer genoeg niet. Dus daarom is het nog belangrijker om te kijken naar wie de profijttrekkers zijn.


Indien u weet van dergelijke initiatieven, schrijf dan naar kritischgeloven@aol.nl
 

dinsdag, januari 04, 2011

Luther

Zou God  Maarten Luther gesteund hebben ?
De reformatie is niet zonder slag of stoot tot stand gekomen. Zij kostte slachtoffers bij reformisten, maar ook bij katholieken. Een van de voorvechters van de religieuze hervormingen was Maarten Luther. Wat was dit voor een man ?
Er zijn veel boeken over Luther geschreven. Weinig geven echter aan hoezeer Luther de joden haatte. In de tijd dat Luther leefde, waren Joden vaak al aangeschoten wild, maar toch, als Maarten Luther een man van God zou zijn geweest, dan had hij de haatgevoelens tegen joden in die tijd niet aangewakkerd.
Hoewel Luther het antisemitisme niet heeft uitgevonden, heeft hij het tot een in Europa nooit eerder getoond peil verheven. Luther droeg de invloed van zijn opvoeding en van anti-joodse theologen zoals Johann Crysostom, Lyra en Burgensis in zich. Maar in het boekje dat hij in 1543 uitbracht: 'Over de Joden en hun leugens' voerde hij de haat voor joden op tot een geheel nieuw peil, waarbij hij zelfs voorstelde hun synagogen en scholen te verbranden, hun huizen van ze af te nemen, ze te verbieden te preken en te bidden, of zelfs Gods naam maar te noemen. Luther wilde van ze verlost worden, en eiste dat regering en ministers dit probleem aan zouden pakken. Van pastoors en predikers verlangde hij dat ze zijn voorbeeld zouden volgen om tegen de joden te waarschuwen. Hij ging zelfs zo ver als te beweren dat we er verkeerd aan doen ze niet te slachten om de dood van Jezus Christus te wreken.

zondag, januari 02, 2011

Politiek

Geloven in de politiek ?

Wie vertrouwt de politiek nog. Zijn we er zo langzamerhand niet allen van overtuigd dat politici vooral met zichzelf bezig zijn?  Okay, met uitzondering van een enkele figuur en een enkele partij, dat moet toegegeven worden. Toch is er sinds de jaren 80 een afbraak van sociale voorzieningen gaande.  Blijkbaar maakt het hierbij niet uit wie er aan de macht is. Zowel links als rechts vreten aan het bestaansminimum van arme Nederlanders en laten het grootkapitaal, de mensen met flinke inkomens en bonussen, ongemoeid. Ook de waarde van het geld wordt aangetast. De grootste aanslag werd gedaan bij de invoering van de euro en sindsdien leunt de waarde van ons geld, de arbeid die we met zijn allen verrichten, slechts op vertrouwen. Dat vertrouwen is dan weer afhankelijk van de aandelenkoersen, op wie je al jaren geen peil meer kunt trekken. Langzamerhand glijden we in Nederland en Europa naar de armoede. Met de opkomst van het verre oosten, mogen we verwachten dat Europa een tweede wereld- of zelfs een derde wereld-deel zal gaan worden.
De toenemende immigratie maakt sociale voorzieningen onbetaalbaar. Mensen zullen op zichzelf worden teruggeworpen en voor zichzelf moeten gaan zorgen. Dit zal de nodige polarisatie veroorzaken, maar de macht van het geld zal uiteindelijk winnen. Voor de gemiddelde burger en de mensen die daaronder zitten, zal er weinig meer te verdelen zijn. Misselijk makende salarissen in het bedrijfsleven, maar ook in gesubsidieerde instellingen worden meer en meer als “normaal” gezien.  Zelfs in overheidsfuncties zijn er mensen, die zich een salaris van meer dan een half miljoen euro per jaar hebben toebedeeld. Zakken vullen is het motto.
De politici en ex politici profiteren en zullen dat blijven doen. Voor de succesvolle onder hen,  gelden regels die leiden tot duur betaalde banen, als dank voor de gevoerde politiek die de rijke het meeste opleverde. Velen van hen ontvangen enorme bedragen wachtgeld, soms tot hun 65 levensjaar, en zijn niet verplicht te solliciteren en/of een baantje te accepteren.
We zullen goed moeten uitkijken voor de charlatans die menen dat zij de gevoelens van het volk verwoorden. Onder het mom van een paar, voor de gewone man aanlokkelijke politieke plannen, proberen zij het vooral de rijken naar de zin te maken. Hierbij spelen ze het gewone volk, vroeger klootjesvolk genoemd, tegen elkaar uit. Zij profiteren vooral van de afbraak van de solidariteit in Nederland, want voor de zwakkere hoeft niet meer, of veel minder, te worden gezorgd. Vooral de partijen die vroeger “links” waren hebben aan de afbraak van deze solidariteit meegewerkt. Zij hebben voor in de rij gestaan bij de opbouw van de z.g. managerscultuur, waarbij het streven naar- en behouden van de eigen plek,  de eerste doelstelling was. Het zijn ook de linkse partijen geweest die de afbraak van regelingen zoals de WAO, het pensioen, de WW etc. (mede) hebben mogelijk gemaakt. Zelfs heden ten dage spreken linkse politici van het flexibiliseren van de arbeidsmarkt wat dan gepaard moet gaan met de afbraak van het ontslagrecht en de WW. Alsof er door flexibilisering, afbraak van het ontslagrecht en korten op de WW nieuw werk zal ontstaan. Dat willen ze ons wel laten geloven.  En dan zijn er ook nog de vakbonden. Zij kiezen niet echt meer voor de werknemers, maar bedrijven tegenwoordig (ook achterkamertjes) politiek. Liever polderen dan opkomen voor de rechten van werknemers. Dat terwijl wij weten dat vooral polderen zal leiden tot onwerkbare compromissen en vooral afbraak van de zekerheid die we in de vorige eeuw zorgvuldig hebben opgebouwd.
Nederland is Nederland niet meer en de vraag is waar we naar toe gaan. Wie de politiek geloofd,  zal met Nederland steeds verder ten gronde gaan.